CESARSTWO KATAJU
Jutro wyruszysz, by wziąć udział w największym konkursie muzycznym.
Zasłużyłeś na to ciężką pracą, synu.
Czyż nie tak, Ru?
Właśnie tak, Boski Cesarzu.
Niech twoje oddanie przyniesie chlubę twojemu państwu i domowi.
Niech sprawy osobiste nie przeszkodzą ci w osiągnięciu zwycięstwa.
Obiecuję, ojcze.
Gdyby tylko twoja siostra dorównywała ci mądrością.
Spodziewałbym się, że bliźnięta będą do siebie bardziej podobne.
Ojcze, czy to możliwe, by...?
Wiem, że darzysz ją miłością, Li.
I słusznie.
Ale pewnych rzeczy się nie zmieni.
- Ale... - Zamilcz.
Kiedy dotrzesz na festiwal,
ofiarujesz ten podarek Księżniczce Łabędzi.
Księżniczka Łabędzi.
- Chen. - Mei Li, moja miła.
Muszę ci coś wyznać. To będzie niełatwe.
- Ja pierwsza, najsłodszy. - Mei Li...
Będziesz mówić aż do zachodu słońca, kiedy znów zamienisz się w smoka?
Wybacz. Nasze wspólne chwile są zbyt cenne. Mów pierwsza.
Jutro mój brat wyruszy do królestwa Księżniczki Łabędzi.
Może ona pokaże nam jak zdjąć urok czarodziejki.
Mei Li, to mrzonka.
- Ale... - Nigdy nie zdejmiemy zaklęcia.
Czas, bym odszedł, żebyś mogła znaleźć inną miłość.
Nie. Nie pozwolę ci.
Musisz.
Sama kiedyś mówiłam, że nasza miłość nie ma przyszłości.
Córka cesarza i zwykły artysta.
To ty przekonałeś mnie, że nasza miłość jest silniejsza niż mroczna magia.
Może już przestałeś w to wierzyć, ale nie ja.
Liście herbaty przemówiły.
Podróż Li będzie bezpieczna.
To dobrze.
Chcę, byś zdjęła czar z Mei Li i Chena.
Sam widziałeś zaklęcie, Boski Cesarzu.
Tylko twoje dziecko jest w stanie je zdjąć.
- Z pewnością możesz... - Jestem bezradna.
Bądź silny, Boski Cesarzu. Mei Li z czasem się podda.
To się okaże.
Ostrzeżcie księcia, każcie mu zejść pod pokład.
Odciąć jej drogę!
Jest tam.
Szybko.
- Nie. - Tam jest.
Nigdzie nie pójdziesz.
Uważajcie!
Jestem szczęściarzem, Ru.
Zaśpiewam na festiwalu Księżniczki Łabędzi.
To prawdziwy zaszczyt.
Zejdźmy pod pokład, książę.
Za dużo morskiego powietrza może zaszkodzić na głos.
Słusznie, Ru.
- Chodźmy. - Z drugiej strony...
odpowiednia ilość morskiego powietrza ma dobroczynne działanie.
W końcu znasz się na rzeczy.
Szambelanie!
Wzywałaś mnie, donośna królowo?
Wiesz, co tam widzę?
Nie.
Lord Rogers oprowadza po zamku finalistów konkursu.
Czterech. Nie pięciu. A czterech.
Książę Li jeszcze nie dotarł?
Oczywiście, że nie.
Bo ty go nie wyglądałeś
każdej minuty każdego dnia.
- Ale... - Bez wymówek, szambelanie.
Załatw to.
Zobacz. Zobacz statek.
I tak właśnie
nasz ukochany Scully ocalił księżniczkę.
Pytania?
To zwierzę umiało rozmawiać z ludźmi?
Naturalnie.
W naszym królestwie to normalne.
No dobrze. Wszystko gra?
Jasne.
- Czemu nie? - Pewnie.
Znakomicie.
Czeka nas specjalna atrakcja.
Pokażę wam, gdzie będziecie występować. Akustyka jest fantastyczna.
FESTIWAL MUZYCZNY
Jeszcze.
Prawie.
Puffin, przyjacielu. Możesz upuścić pinezkę?
Chcę zaprezentować akustykę.
Za pozwoleniem, Rogers. Ta robota wymaga pełnego skupienia.
W porządku. Odrobinę wyżej z lewej.
Odrobina to za dużo.
Ciut wystarczy.
Zaraz. Jak to?
Odrobina to mniej niż ciut.
Doprawdy? Jako były minister do spraw wag i miar...
Rogers, proszę.
...zapewniam, że kolejność jest następująca: szczypta, odrobina i ciut.
Przed ciut jest jeszcze tycio.
A co to takiego?
- Mniej więcej tyle: - Mniej więcej tyle:
Nie ruszajcie się.
A nie mówiłem? Akustyka pierwsza klasa.
Księżniczko.
Lucas.
Wreszcie wróciłeś.
Za nic nie przegapiłbym twojego balu.
Ale wyrosłeś.
Ty też.
Przepraszam.
Nie ma za co. Było warto.
To znaczy, nie szkodzi.
Uczyłeś innych jak sadzić kwiaty?
Głównie w biedniejszych krajach.
Wygląda na to, że spełniasz piękne uczynki.
Skoro o pięknych rzeczach mowa, wspaniale grasz na harfie.
Mogę cię nauczyć.
To dla mnie zbyt wymyślne. Ja mogę powalić patykiem w pusty pień.
Mam nadzieję, że taniec cię nie przerasta.
Taniec?
Na balu będzie mnóstwo tańczenia.
I wpiszę cię do mojego karneciku.
Jeśli chcesz zaryzykować bólem palców, to ja jestem gotów je podeptać.
Pójdę już.
Rodzicie nie wiedzą, że już wróciłem.
Zajrzysz jutro?
Przyniosę ci świeże tulipany do zgniecenia.
Nie ma łodzi. O rany, nie ma łodzi.
Witaj, szambelanie.
Masz mój karnecik?
Jeszcze nie wypełniony.
To dobrze.
Nie ma łodzi.
Co robisz?
Nasze miecze.
Przygotuj się do boju, dzieweczko!
Szelmy wchodzą na pokład.
Mają przewagę 10 do jednego.
Nigdy nie zawracałam sobie głowy matematyką.
Zatem to nasza ostatnia godzina.
Tak by się zdało.
Zatem teraz pora zdradzić ci tajemnicę.
Masz coś na zębach.
A ty oddechem powaliłbyś smoka.
Zatem może jednak mamy szansę w starciu z tymi łotrami.
Zaczynamy?
- Za Księżniczkę Łabędzi! - Za Księżniczkę Łabędzi!
Chodźmy stąd zanim zobaczy nas komitet powitalny.
O nie. To ja jestem komitetem powitalnym.
Piękna.
Jestem książę Li, szlachetnego rodu.
Przynoszę księżniczce pozdrowienia od mojego ojca, cesarza Kataju.
My również mamy coś dla ciebie, książę.
Czy tutaj to przyjęty zwyczaj, żeby śmiać się z cudzego nieszczęścia?
Nie.
Proszę przyjąć moje najszczersze przeprosiny.
To drobiazg.
Ojciec nauczył mnie,
że cesarz, który nie zniesie żartu, nie zniesie też brzemienia tronu.
Twój ojciec jest bardzo mądry.
Tak zachowuje się przyszły monarcha.
„Czy myślisz, że Alise
poślubiłaby zwykłego faceta?”
Chodzi ci o zwykłego faceta imieniem Lucas?
Jestem szalony?
Potrzebna jest odrobina szaleństwa, by marzenia...
„...stały się rzeczywistością”.
Jak to „widzisz dym”?
To znaczy, że jak patrzę, to moje oczy widzą dym.
Jaki dym?
Taki dymny.
Dym, powiadasz? No to chodźmy.
Puffin!
Proszę o wybaczenie tego najścia.
Nie mam złych zamiarów.
Kim jesteś?
Jestem księżniczka Mei Li, a to Chen.
Zobaczmy, czy rozumiem.
Przygotowywałeś fajerwerki na cześć Księżniczki Łabędzi?
Taki mamy zwyczaj.
A ten fajerwerk przypadkiem się zapalił.
Przepraszam, że was zaniepokoiłem.
I stąd nasza obecność tutaj.
Zrobimy co w naszej mocy, by wam pomóc.
Przyrzekamy.
Jeszcze jedno.
Mój brat nie może się dowiedzieć, że tu jestem.
Nie chcę utrudnić mu dotrzymania obietnicy złożonej ojcu.
Czyli nikt nie może wiedzieć, że tu jesteście.
Poza nami.
Szybko. Tędy.
To była tylko bomba dymna.
Rozumiem. Dziękuję, Puffinie.
Czy powinniśmy zbadać tę sprawę?
Nie ma potrzeby.
A teraz wybacz. Muszę się przespać.
Ziewam jak smok. To znaczy, padam z nóg.
Nie jestem smokiem. Nie ma żadnych smoków.
Dobrej nocy.
A to mój dziadek, król William.
A teraz szambelan zaprowadzi was do kuchni na wyjątkową przekąskę.
Tędy.
Idziesz?
Bardzo przyjemnie mi się zwiedza, ale muszę was przeprosić.
Mam na głowie ważniejsze rzeczy.
Na przykład?
Muszę ćwiczyć. By wygrać.
Oni jakoś potrafią cieszyć się chwilą.
Ich determinacja nie równa się mojej.
Kuchnia jest tam.
Będziecie zachwyceni słynnymi ciasteczkami szefa Ferdynanda.
Może nie zaraz „słynnymi”.
Prędzej „znanymi”.
Może „legendarnymi”.
Doprawdy, takie są.
Spróbujcie, proszę.
Co sądzisz, książę Li?
Nie przypadły mi do gustu.
Cóż, może...
Może mam coś innego.
Nie musisz podawać nic więcej.
Te ciastka są idealne.
Czas obejrzeć królewską bibliotekę.
To było bardzo niegrzeczne.
W moim kraju szczerość jest najwyższą cnotą.
Może tutaj jest inaczej.
Cenimy szczerość jak twój i każdy inny kraj.
Ale cenimy też maniery, których tobie brakuje.
Mam szczerą nadzieję, że książę Li przegra.
Gdyby ten chamski maruda zaśpiewał na moim balu,
popsułby mi zabawę.
Pewnie, nikt nie lubi jak ktoś marudzi.
Nie śmiałbyś się gdybyś tam był.
To pewnie porządny facet, tylko ma inne zwyczaje.
Chłopcy zawsze trzymają ze sobą.
Tam skąd ja pochodzę, szczerość jest najwyższą cnotą.
Musimy działać szybko.
Kiedy zdjęliśmy urok, leżałam tu, bo...
Bo przyleciałaś tu jako łabędź. Potem przemieniłaś się i umarłaś.
Tak.
A umarłaś, bo Derek zakochał się w innej kobiecie.
Tak brzmi ta historia tam u was?
Tak. Nie mogłeś jej znaleźć, więc zakochałeś się w innej.
Wcale nie zakochałem się w innej kobiecie.
Po prostu złożyłem ślub wiecznej miłości innej kobiecie.
Zostałem oszukany.
Ta, której ślubowałem, była staruchą.
Ale nie mogłem jej odróżnić od Odette.
Pomożesz mi?
Książę Derek kochał tylko mnie.
I to ta miłość złamała czar.
Kiedy wrócicie, wyjaśnijcie tę historię...
Słońce.
Szybko, połóż się tutaj.
A ja klęczałem obok, trzymając ją w ramionach.
Ale to na Chenie ciąży urok.
Dobrze. Zamieńcie się.
I powiedziałem „Kocham cię, Odette”.
I ucałowałem jej czoło.
Chcę zdjąć urok,
by dowieść swej miłości.
Kocham cię, Chen.
Twoją dobroć i odwagę.
Zawsze kochałam.
Czujesz się inaczej?
Nie.
A nie powiedziałeś: „ślubuję ci wieczną miłość”?
Nie, to było wcześniej.
Jestem pewna, że nie.
Odette, wtedy nie żyłaś.
A, no tak.
To na nic.
Składałem tysiące ślubów wiecznej miłości.
Jak i ja.
Musi być inny sposób.
Jakiś...
Scully. Potrzebujemy Scully'ego.
No tak.
WITAJCIE NA
FESTIWALU MUZYKI
KSIĘŻNICZKI ŁABĘDZI
PROSIMY NIE WNOSIĆ NA WIDOWNIĘ JEDZENIA
NA WYPADEK ZAGROŻENIA
WYJŚCIA SĄ TU I TU
Dobra robota, chłopcy.
Trochę przegadane, ale imponujące.
A teraz...
A teraz nasi finaliści.
Z doliny Indus:
Samar.
Z Rusi Kijowskiej:
Anya.
Z Azanii:
Humbelani.
Z Salamanki:
Isabela.
I w końcu...
z Kataju:
Książę Li.
Nie mogę się doczekać.
Panie i panowie, powitajcie Księżniczkę Łabędzi:
Księżniczkę Odette.
Dziękuję.
Nie tak dawno temu, kiedy mroki zaklęcia Rothbarta zostały rozproszone,
obiecaliśmy każdego roku świętować miłość i światło.
A jak lepiej to zrobić, niż muzyką?
W tym tygodniu co noc na zakończenie pokazów
wystąpi jeden z finalistów.
A w tym roku
zwycięzca zaśpiewa też w czasie pierwszego tańca
na balu dojrzałości księżniczki Alise.
Dziękuję.
Szaleję z podniecenia.
Poznajmy naszych sędziów.
Zamień się. O nie.
Jest numerem jeden w królestwie i w waszych sercach.
Władczyni co się zowie: królowa Uberta.
Naukowiec, wynalazca i gawędziarz.
Człowiek o niezrównanym umyśle: Lord Rogers.
Jest żabą.
Jean-Bob.
A może by tak „Jean-Bob, przystojny książę”?
Czas rozpocząć festiwal.
Powitajcie pierwszego finalistę.
Humbelani z Azanii.
Dawać scenografię Humbelaniego.
Słuchaj mnie, słuchaj mnie Poddaj mi się bezwiednie
Poddaj mi się, poddaj mi się Słuchaj mnie
W podłogę wal, Dźwięk niech niesie w siną dal,
Ręce w górę wznieś
Jeśli mało ci, Licz raz dwa trzy
Za chwilę zamiast skakać W chmurach będziesz latać
Lewa, prawa, szaka bum bum Kręć się tańcz zum zum
- O, o - Zum zum
- O, o - Szaka bum bum
Lewa, prawa, szaka bum bum Kręć się tańcz zum zum
- O, o - Zum zum
- O, o - Szaka bum bum
O, o
- O, o - Zum zum szaka bum bum
O, o
- O, o - Zum zum szaka bum bum
Drogi Humbelani...
jestem niezwykle poruszona.
Mam wrażenie, że na balu możesz wystąpić ponownie.
Dziękuję.
Trochę nie trzymał tonacji.
Tak się łapie notowania.
Czego buczycie? To on nie umie śpiewać.
I to właśnie prawdziwa muzyka.
Jak dla mnie może wygrać Humbelani.
Byle tylko nie książę Li.
Przeprosić? Jego?
Ludzie nie mogą myśleć, że będziemy kogoś faworyzować.
- Ale... - I przede wszystkim
ludzie nie mogą myśleć, że wolno być tak nieuprzejmym.
To nie będzie łatwe.
Skarbie, na świecie jest wiele trudnych rzeczy.
Przepłynięcie kanału La Manche, zdobycie bieguna północnego,
zrobienie mi fryzury o poranku.
Ale najtrudniejsze
są zawsze przeprosiny.
Przynajmniej tak mówią.
Najpierw obraża mnie dając mi chałkę.
Pałkę, książę.
Tak czy inaczej, to obraźliwe.
A teraz to.
Zmniejszyła moje szanse na przyniesienie chluby mojemu ludowi.
Z pewnością wygrasz.
I zaśpiewasz na balu.
Co mnie to obchodzi?
To tylko przyda twojemu zwycięstwu więcej honoru.
Twój ojciec by tego chciał.
Chyba tak.
Ale ta księżniczka Alise jest nie do zniesienia.
Słyszysz, Ru? Nie do zniesienia.
Tak, książę. Nie do zniesienia.
Książę Li, proszę o wybaczenie.
Nie.
Proszę, wybacz mi...
Bądź sobą.
- Poradzisz sobie. - Nie. Zaczekaj.
Serio?
Powiedziano mi, by się tu z tobą spotkać.
Tak.
- Posłuchaj... - Co to takiego?
To moja harfa.
Przepiękna.
Mam podobną w domu.
Chcesz zagrać?
Z chęcią.
U nas struny są ułożone odwrotnie.
Naprawdę?
- Pozwolisz? - Oczywiście.
Wreszcie nie czuję się, jakbym tyłem siedział na koniu.
Bardzo dobrze ci idzie.
Dziękuję.
Ojciec kazał nam ćwiczyć każdego dnia.
Siostra odmówiła.
Mówiła, że to za trudne.
To było niesamowite.
Faktycznie.
Przepraszam za to, co powiedziałam zeszłej nocy.
I za to, jak cię powitałam.
Za całe to zamieszanie.
Zacznijmy od nowa.
Jestem książę Li, szlachetnego rodu.
Przynoszę pozdrowienia.
Witaj, książę Li.
Co?
Rozumiem. OK.
Jest kilka sposobów na zdjęcie uroku.
Najsłynniejszy, dzięki tym dwojgu,
to przysięga wiecznej miłości.
Ale czy to nie zabiło Odette?
Nie. Żyje i ma się dobrze.
Zostaw to, kochany.
Zdjąłem zaklęcie.
Wiem. Wszyscy wiemy.
Czy oby na pewno?
A zatem, kontynuując...
Kolejny sposób to pocałunek prawdziwej miłości.
Zakładam, że skradłaś Chenowi całusa?
Nie raz i nie sto.
Zatem magiczny eliksir.
Eliksir. Zobaczmy.
Miłosny, eliksir na bogactwo,
eliksir na odchudzanie?
Poważnie? Nie słyszeli o skłonach?
Eliksiry na transformację.
Jamnik w człowieka. Dingo w człowieka.
Mam. Smok w człowieka.
Najpierw kilka pytań o twojego smoka.
- Łuski czy sierść? - Łuski.
- Skrzydła czy bez? - Bez.
- Zionie ogniem czy tylko gorący oddech? - Zionie.
Dobrze. Poszukam składników.
Mam, to też.
Potrzebna nam kropla smoczej krwi.
Dobra, to gdzie...?
Może tu?
Te łuski są jak stal, kolego. Nieźle.
Nie możemy użyć czegoś innego?
Niestety. To nie przepis na ciasto, gdzie masło zastąpisz dżemem.
Już wiem.
I jak udały się przeprosiny?
Nieźle.
- Teraz się przyjaźnicie? - Chyba tak.
Ale to dalej chamski maruda, tak?
A co się stało z „to pewnie porządny facet”?
Zamienię się z tobą.
Nie trzeba.
Powodzenia, mademoiselle.
I wcale nie zgadzam się z lordem Rogersem.
Twoja suknia wcale nie przypomina worka na ziemniaki.
Z Rusi Kijowskiej
powitajcie Anyę.
Srebrny oddech w blasku księżyca Mróz co w oczy kłuje
Widok śniegu zachwyca Gdy nad ziemią szybuje
Od Moskwy po Mailikę Wszyscy jednym tchem śpiewamy pieśń
Chylimy głowy w modlitwie Co rozpala ogień serc
Na całą zimę
Zabawa Zima nad Wołgą
Świętujemy w blasku Północnych zórz
Zabawa Zatańcz z nami trojkę
Bliskich zbierz
Tańczcie razem w krąg
Wspaniałe.
- Niebiańskie. - W pełni się zgadzam.
Mamy tylko jedną, drobną sugestię.
Wiem, pan powiedział komuś, że mój strój to worek na ziemniaki.
- Co? - Ja...
Ale tę sukienkę uszyła moja matka.
I ja uważam, że jest piękna.
Komu podoba się jej strój?
I co teraz, lordzie Wszystkowiedzący?
- Spójrzcie tam. - Niesamowite.
- Przepięknie. - Jak ze snu.
Lucas.
Poznaj naszych finalistów.
To mój przyjaciel Lukas. Najlepszy hodowca tulipanów.
Są niesamowite.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Jakie barwy.
Proszę.
- Dziękuję. - Wspaniałe.
Bardzo szczodrze.
Ten jest dla ciebie, Li.
Lucas.
Nie szkodzi.
U nas, kiedy podaruje się komuś złamany kwiat,
to przypomina im, że żyjemy wśród niedoskonałych ludzi.
I że musimy im pomagać.
Jestem wdzięczny za to przypomnienie.
To na pewno bezpieczne?
Absolutnie.
On potrafi trafić w centrum tarczy,
- potem w strzałę, która trafiła w centrum, - Scully.
a potem...
Potem wam opowiem. Rewelacja.
Spróbuj jeszcze raz.
Zaczekajcie.
- Mam. - Teraz szybko.
O nie.
Przynajmniej będzie miał lepszy chwyt.
Ale wciąż jest smokiem.
Czy coś było nie tak z eliksirem?
Chyba suszone trufle nie były pierwszej świeżości.
Chyba pora, żebym rzucił okiem na samo zaklęcie.
Prosto z Salamanki.
Powitajcie Isabelę.
W zielonych lasach Los Conchicos
Gdzie z mocą biją źródła życia,
Natury słyszę głośny zew
Potężna moc coraz bliżej jest
A słońce wschodzi wnet
Kropla wodospadem staje się
Isabela. Dajesz.
Słuchaj cudów mego świata Dookoła wszędzie są
W rytm ziemi tańczą Otaczają nas
Życie pędzi jak wodospad
- Wodospad - Niech rytm porwie cię niczym prąd
Troski codzienności niech idą precz
Noc w dzień przemieni się
- Jak wodospad - Wodospad
Wodospad
Isabela.
Jak wodospad.
Ani jednej uwagi.
Jak słowo daję, fantastycznie.
Może nawet número uno.
Może powinnaś...
Dajcie spokój.
Nie znałem matki.
Zmarła, kiedy byłem młody.
- Moja też. - Myślałem...
Nie, książę i księżniczka to moi przybrani rodzice.
- Straciłam prawdziwych. - Przykro mi.
Nic się nie stało.
Żałuję, że nie poznałam mamy.
A za ojcem tęsknię każdego dnia.
Ale dostać kolejnych rodziców,
szczególnie tak kochających...
Życie dało mi więcej dobrego, niż cierpienia.
Zasługujesz na dobry los.
A twój ojciec?
Wiem, że mnie kocha.
Ale bywa nieprzejednany.
Moja siostra sprzeciwiła mu się.
W zamian za to złamał jej serce.
Tak mi przykro.
Myliłam się co do ciebie.
Masz dobre serce.
Ja też się myliłem.
I to bardzo.
Dobranoc, księżniczko.
- Czy ty...? - Nie miałam pojęcia.
Służysz w pałacu od dawna, prawda?
Znałem twego dziadka, książę Li.
Byłeś na ceremonii zaślubin mojego ojca.
Owszem.
Ile miał wtedy lat?
Tyle, co ty teraz, książę. Osiemnaście.
Naprawdę? Nie wiedziałem.
Czy książę myśli,
że to dobry wiek, żeby samemu znaleźć sobie swoją cesarzową?
Nawet o tym nie myślę.
Kogo miałbym poślubić?
Na pewno nie tę nieznośną księżniczkę Alise.
Dobrej nocy, książę.
„Potrzebuję pańskiej pomocy, chudy profesorze.
Proszę”.
Przyjdź do zamku...
„...jak najprędzej, młody drzewny alpinisto”.
Świetnie. Dziękuję.
Wszystko szło jak trzeba, kiedy pojawił się on.
Zaczął łamać kwiaty
i zgrywać wrażliwca.
„Patrzcie jak gram na harfie tył na przód”.
Już po wszystkim, Rogers. Straciłem ją.
Nonsens.
Li może i jest królewskiej krwi.
Może śpiewa jak słowik, ma silny charakter i ciało,
może i jest przystojny jak mało kto...
Już dobrze, rozumiem.
Ale ty, młody Lucasie
masz coś, czego nigdy ci nie odbierze.
- Zazdrość? - Nie.
Jesteś drugi w karnecie Alise.
To ma być to? Twoje rozwiązanie?
Nic nie jest tak oszałamiające dla młodej damy
jak obracanie się w rytm muzyki na sali balowej.
Jeśli chcesz ją odzyskać, natychmiast zacznij się uczyć.
Co by było, gdyby książę Derek się poddał,
kiedy księżniczka Odette została pojmana jako łabędź?
Co, gdyby powiedział, że to niemożliwe, by ją odnaleźć?
Nikt z nas nie byłby tu, gdzie teraz. Ty też.
Ale ja nie jestem księciem Derekiem.
Jeśli znajdę zaklęcie, to potrafię je złamać. Zazwyczaj.
Dalej, mroczna wodo.
Pokaż mi, gdzie spotykają się o każdym zachodzie.
Tak.
Zaklęcie jest zagrożone.
Powinnam sprawdzić jakie ma słabości.
Obym to wszystko zapamiętał.
Czarodziejka mojego ojca jest bardzo niebezpieczna.
Mam nadzieję, że Scully nie jest w niebezpieczeństwie.
Jego można złapać w jeden sposób.
I to wcale nie łatwe.
Myślisz, że Fang nie wie, jak schwytać...?
Pożegnaj się ze swoją mroczną wodą.
Nie. Nie!
Nie!
Patrz na to.
Brawo, to było niesamowite.
No pewnie. Umie robić jeździeckie sztuczki.
- Prr. - Spokojnie.
- Pozwolisz? - Dziękuję.
Jesteś taka piękna.
Lepiej chodźmy.
Zakochałem się.
Przyznaję.
Wiem, że mówiłem, że jest nieznośna.
I tak myślałem.
Ale coś się zmieniło.
I stała się...
Całkiem znośna?
Właśnie tak. Znośna.
Bardzo znośna.
Nie spotkałem dziewczyny równie znośnej, co ona.
Powiesz ojcu, że to nie była moja wina, dobrze?
Zakochanie to nigdy niczyja wina, książę.
Ale pamiętaj o przyrzeczeniu danym ojcu.
Będę pamiętał.
Wygram ten konkurs.
I zdobędę serce Alise.
Zgubiłeś coś?
Jak możesz go wybrać? Nie rozumiem.
Ja też nie.
Tak się po prostu stało.
Ale myślałem, że my...
Wybacz, Lucas.
Wiedziałem, że marzenie o tym, że będziemy razem, było szaleństwem.
A teraz ostatni występ tego wieczoru.
Powitajcie przybywającego z doliny Indus
Samara.
Czy wiedzieć chcesz Skąd kolorów mam moc
Wysoko lecę Rozjaśniam niebo w dzień czy noc
Dzikie barwy kwitną w krąg Nie sposób oprzeć się
Więc pokaż swoje barwy Pokaż barwy
Rozrywka i zabawa Na to zawsze czas
Moc odcieni barw jak z rękawa Wszystkim w smak
To zabawa Szalejmy więc
Więc pokaż swoje barwy Pokaż barwy
Złóżcie ręce
Złóżcie ręce do braw Niech rytm was porywa
Kolory odkrywaj
Złóżcie ręce Złóżcie ręce do braw
Niech rytm was porywa Kolory odkrywaj
Czarno-białe nie jest nic
Swojego blasku nie wstydź się
Pokaż swoje barwy
Nad ziemię uniesiesz się w mig
Kochamy cię!
Rozpal żarem cały świat
Pokaż barwy
Ty pierwszy, Jean-Bob.
Dziękuję.
Nie spiesz się, Jean-Bob. Niech wzrośnie napięcie.
Jeszcze nie. Jeszcze nie.
Katastrofa.
Zgadzam się.
Jean-Bob ma na myśli to,
że piękno tego wykonania nas zniszczyło.
Idealnie to ująłeś.
Chciałem powiedzieć, że to było żałosne.
Absolutnie. Żałosne.
Żałuję każdego, kto nie mógł tego usłyszeć.
Dzisiaj masz idealne wyczucie.
Jesteś pełen pozytywnej energii. Działasz inspirująco.
Nie. Jestem pełen negatywnej energii i działam deprymująco.
Jean-Bob pomógł nam dostrzec piękno pieśni Samara.
A teraz przetnij tę pionową kreskę.
Bardzo dobrze. A teraz zawijas do góry.
To jest to.
Właśnie to widziałem.
I co wy na to? Mój umysł jest wciąż sprawny.
Co?
Jest tylko jeden sposób by złamać zaklęcie.
„Twoje dziecko musi poświęcić prawdziwą miłość”.
Nie chciałem tego mówić wcześniej.
Ostatecznym sposobem na zniesienie zaklęcia jest ofiara.
Ktoś musi poświęcić coś cennego.
Nie mogę pozwolić ci tak dalej żyć.
Jestem gotowa zrobić co należy.
Wyrzekam się swojej prawdziwej miłości.
Nie słyszysz mnie?
Wyrzekam się!
Wyrzekam.
Dlaczego to nie działa?
Bo to niemożliwe.
Twój umysł tego chce, ale serce się nie poddaje.
Wybacz.
Przepraszam, Chen.
Jeśli ty nie możesz uwolnić mnie, to ja uwolnię ciebie.
A jeśli naprawdę mnie kochasz,
znajdziesz kogoś innego.
Nie.
Żegnaj, najdroższa.
Chen.
Chen!
Chen...
I wreszcie
z samego Kataju,
książę Li.
Jaki słodki.
Sędziowie ustalili jednomyślny werdykt.
Bez względu na wynik,
wszyscy pomogliście nam uczcić potęgę miłości.
A zwycięzcą tegorocznego festiwalu zostaje...
książę Li.
Tak czułem, że tu przyjdziesz.
Jesteś gotów zapłacić cenę za swoje marzenie?
W końcu przyszedłem, nieprawda?
Zatem bądź mężczyzną
i zatańcz ze mną.
Raz, dwa, trzy.
Podstawowy krok walca odbywa się po kwadracie...
Wybacz.
- Po kwadracie, nie trapezie. - Po kwadracie. Rozumiem.
Raz, dwa, trzy.
Poczuj to, dwa, trzy.
Nie opieraj się, dwa trzy.
Proszę. Wiele lepiej.
Głowa zawsze powinna skręcać w tę samą stronę co ciało.
W prawo.
W drugie prawo.
Nie przestawaj. Dam radę.
Raz, dwa, trzy.
Lepiej.
Widzisz?
Walc polega na unoszeniu i opadaniu.
Unoszenie i opadanie.
Unoszenie i op...
Mam nadzieję, że to nie moja stopa.
Może jednak postaw na czekoladki.
Nie. Powiedziałeś, że zdobędę Alise tańcem.
Zatem nauczę się tańczyć.
Podoba mi się ten zapał.
Nie oddam jej Li bez walki.
Raz, dwa, trzy.
Trzymaj się parkietu.
Lepiej.
Nie mogę się doczekać.
Szambelanie, karnecik.
Tak.
Dobrze. Derek pierwszy, naturalnie.
Drugi jest Lucas?
Tak, Alise...
Nie.
Wpisz zamiast niego księcia Li.
To jedyna szansa Alise,
żeby zatańczyć z młodzieńcami z każdego zakątka globu.
Tak.
Mój ojciec nie uwierzyłby, gdybym powiedział mu, jak dobrze się bawię.
Co to wszystko?
Nie możesz o tym nikomu powiedzieć.
Kiedyś byłam szpiegiem.
Szpiegiem?
Ja i Lucas.
To były jego muszki.
Ale to oczywiście nie tylko muszki.
To szpiegowskie gadżety. Z górnej półki.
Lucas je rozpracował.
Jest niezwykle bystry.
A to? Sam zgadnę.
To kula, która tak naprawdę jest harpunem.
Nie. To zwykła kula.
Lucas złamał nogę broniąc mnie.
Był bardzo odważny.
To jego szpiegowski strój.
Chyba nie czuł się w nim pewnie. Nie wiem dlaczego.
Wyglądał w nim bardzo przystojnie.
Lepiej ubierzmy się na bal.
Dobrze.
Świetnie się dzisiaj bawiłam.
Nie mogę się doczekać, aż posłucham jak śpiewasz.
Drogi Lucasie,
pomyślałem, że spodoba ci się ulepszona wersja stroju balowego.
Lord Rogers.
Hasztag powodzenia.
Hasztag daszradę.
Hasztag wygraj.
Zjawi się.
Nie mogę bez niego żyć.
A on beze mnie.
Przyjdzie.
Musi gdzieś być.
Chen? Chen.
Chen.
- Jeśli przyjdę do ciebie dzisiaj... - To ja, jestem tutaj.
...będę przychodził do końca naszego życia,
a ty nigdy nie będziesz wolna.
Chen.
Idź, najdroższa.
Chen!
Chen, gdzie jesteś?
Był tu, prawda? Minęłam się z nim?
Chen.
Piękna, mamo.
Przykro mi, Lucasie.
Mei Li?
Wygrał konkurs.
A dzisiaj zaśpiewa na balu.
Cieszę się jego szczęściem.
Przyniósł nam chlubę.
Chcesz przyjść go posłuchać?
Wkrótce wrócimy.
A teraz...
A teraz
proszę o brawa dla naszych finalistów.
I dla zwycięzcy Muzycznego Festiwalu Księżniczki Łabędzi,
księcia Li.
Naszym przywilejem
jest świętowanie wejścia w dorosłość księżniczki Alise.
W pierwszym tańcu Alise z jej ojcem,
będziemy mogli usłyszeć
księcia Li.
Królowo Uberto,
proszę o pozwolenie,
byśmy tym razem postąpili wbrew tradycji.
Kiedy będę śpiewał, proszę,
by mój przyjaciel Lucas,
zatańczył z księżniczką Alise.
Co? Ja...
Co mam robić?
Zgódź się.
Dobrze.
Naturalnie.
Leci do zamku.
Pięknie wyglądasz.
Dziękuję.
Pozwolisz?
Przyciągnij ją do siebie...
Gdybym siłę miał
I odwagę też
Nie umiałbym zapomnieć cię
Choć naprawdę chcę
Bo żyć bez ciebie
To jak w kłamstwie żyć
W świecie bez barw
W śnie bez snów
Żyć bez ciebie
To jak walczyć o dech
W ciemności bez słońca
W nocy bez modlitwy
Spiesz się więc
Nim pragnieniu poddam się
Bierz me serce
Życie oddałbym
Bierz serce me
Odejść już czas
Zamykam oczy By wolność ci dać
Odejść już czas
Żegnaj
Mei Li.
Chen?
Co się dzieje?
Złamałeś urok.
Li zdjął zaklęcie.
„Twoje dziecko musi poświęcić prawdziwą miłość”.
No tak.
On też jest dzieckiem cesarza.
Dobra robota, książę.
Nawet o tym nie myśl.
Podobno chciałaś ze mną porozmawiać.
Chciałam powiedzieć...
dziękuję.
I...
Nigdy cię nie zapomnę.
Ani ja ciebie.
Żegnaj, książę Li.
Żegnaj, księżniczko.
Ciąg dalszy nastąpi
Tłumaczenie napisów: Szymon Sobczak